U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.
at is ACT

ACT is de afkorting van Acceptance and Commitment Therapy

ACT kun je omschrijven als een therapie die mindfulness benaderingen combineert met methodes voor gedragsverandering. Acceptance staat voor aanvaarding, waarmee wordt bedoeld het aanvaarden van dat wat je innerlijk ervaart, dus ook (en juist) de aanvaarding van 'ongewenste/ onprettige' gevoelens en gedachten. Commitment verwijst naar het je verbinden aan je individuele doelen en (levens)waarden, en de gedragsverandering die daarvoor nodig is. Het doel van de therapie is het vergroten van psychologische flexibiliteit. Hieronder wordt verstaan het in contact kunnen zijn met het hier en nu, het in volledig bewustzijn ervaren en aanvaarden van datgene wat zich van moment tot moment aandient en het voldoende afstand kunnen nemen van de inhoud van je eigen denken.

ACT is gebaseerd op de Relational Frame Theory, een empirisch gefundeerde theorie die handelt over de wijze waarop
mensen verstrikt kunnen raken in de eigen verbale of talige, processen en cognities. Deze wetenschap maakt dat in de therapie veel gebruik gemaakt wordt van metaforen, paradoxen en ervarings-oefeningen als uitweg uit de valstrik van de talige processen. Dus er worden vaardigheden geleerd om gevoelens en gedachten te 'hebben' en ervaren en je leert een nieuwe manier om je daartoe te verhouden, in plaats van al je energie te besteden aan het vechten tegen 'dat wat er is'. Hierdoor ontstaat ruimte om te doen wat jij belangrijk en waardevol vind in het leven, ook als dit lastig of moeilijk is.


Therapeutische interventies

ACT maakt gebruik van metaforen en ervarings-oefeningen. Alle interventies zijn er op gericht om je meer in contact te brengen met jouw eigen ervaring. Het is niet de therapeut die bepaalt wat goed is of welke richting jij op moet. Je wordt uitgenodigd alles wat de ik aandraag te toetsen aan je eigen ervaringen. Je wordt niet overtuigd door mij, je wordt overtuigd door je eigen ervaring.


Ik help je om  afspraken met jezelf te maken om zo je handelen af te stemmen op je eigen waardes en om je aan deze afspraken te houden. Dit betekent dat je je niet laat ontmoedigen door mislukkingen en fouten, door tegenstand uit de omgeving en door lastige belevingen die soms bij dat nieuw gedrag aanleren horen.
 

Therapiefilosofie

ACT is gebaseerd op het uitgangspunt dat mensen lijden omdat zij hun eigen gedachten, gevoelens, herinneringen, lichamelijke sensaties en andere innerlijke ervaringen proberen te vermijden. Dit wordt experiëntiële vermijding genoemd. Onze cultuur benadrukt dat wij als mens in staat zijn om onze innerlijke ervaringen onder controle kunnen houden. We proberen te geloven dat het uit de weg gaan van nare innerlijke belevingen zal leiden tot een gelukkig leven, waarin negatieve gevoelens en gedachten uitgebannen kunnen worden. Bovendien wordt het als teken van zwakte gezien wanneer mensen wel negatieve gevoelens en gedachten ervaren. Uit onderzoek blijkt echter dat onderdrukking en vermijding leidt tot een toename van negatieve ervaringen. Angst voor de eigen onprettige ervaringen leidt ertoe dat je je gedrag steeds meer afstemt op het vermijden van die onprettige gevoelens en ervaringen en steeds minder gericht is op het doen wat je leven zin en inhoud geeft en aantrekkelijk maakt.

Behalve experiëntiële vermijding leidt ook fusie met de inhoud van onze cognities tot problemen. Fusie wil zeggen dat wij onze gedachten letterlijk nemen en de wereld bekijken vanuit deze gedachten. Zelfevaluaties, oordelen en veroordelingen, regels over wat hoort en niet hoort zijn voorbeelden van gedachten waarmee mensen fuseren. Fusie versterkt de neiging tot vermijding.

Fusie en vermijding leiden er toe dat je veel meer gaat lijden. Als mens hebben wij allemaal een bepaalde leergeschiedenis, die bepaald wordt door conditioneringsprocessen en door biologische/genetische invloeden. Wanneer wij onze pijnlijke ervaringen die hiervan het gevolg zijn, vermengen met fusie en experiëntiële vermijding ontstaat er een proces waarin steeds meer lijden ontstaat. ACT richt zich op het doorbreken van dit proces, door te leren om de onvermijdelijke pijn in het leven te accepteren en te ontkoppelen van de context van letterlijkheid, oordelen en rationaliseren.

Je leert om gedachten te zien voor wat ze zijn: gedachten en geen waarheden. Hierdoor kun je weer leren van wat je direct ervaart  om je gedrag af te stemmen op jou behoeften en de omgeving.